Լենին պապին էլ է ճիվաղ եղել

ՄԱՐԴԻԿ, Շաբաթվա լուր | | November 8, 2010 12:00

Լրանում է «Հոկտեմբերյան մեծ» կոչված հեղաշրջման հերթական տարելիցը: Հեղաշրջում, որ շատ բացասական դեր խաղաց տասնյակ պետությունների ու ժողովուրդների ճակատագրում, առավել ևս` հայ ժողովրդի:

Խորհրդային քարոզչական մեքենան սիոնամասոնական այս «մեծ» հեղափոխության մտահղացումն ու իրականացումը վերագրում էր «մեծն» Լենինին` «մոռանալով» և անտեսելով ռուսական մարքսիզմի մյուս հայրերին` Տրոցկուն, Կամենևին, Զինովևին…

Խորհրդային տարիներին արհեստականորեն աստվածացվում էր Լենին կոչված ճիվաղի կերպարը, և ամենուր ստեղծվում էին երգեր, բալլադներ, անգամ հորինված պատմություններ՝ բարի ու ազնիվ Լենին պապի մասին: Մինչ օրս շատերն են հիշում «Լենին պապին էլ մանուկ է եղել» և շատ ու շատ նման երգեր ու բանաստեղծություններ: Իհարկե, սրանք պետական քարոզչության և պատվերի արգասիք էին, և նպատակը դեռ մանկապարտեզից խորհրդային ապագա քաղաքացու համար «հեղափոխության մեծ առաջնորդի» դրական կերպարի ընկալումն էր: Եվ դա իր ցանկալի արդյունքն էր տալիս: Այն տարիներին Լենին պապի` որպես բարի և առաքինի կերպարի հետ չէր կարող մրցակցել անգամ հանրահայտ Ձմեռ պապը…

Մինչդեռ պատմությանը քիչ են հայտնի քաղաքական և ռազմական գործիչներ, որոնք ճիվաղի, ստորության ու նենգության իրենց կերպարով կարողանային գոնե համեմատվել Վլադիմիր Իլյիչ Ուլյանով-Լենինի հետ: Միգուցե նրա այդ դափնին փորձեն կիսել, ասենք, Լենկ-Թեմուրը կամ Աբդուլ Համիդը:

Հայտնի չէ` ծանո՞թ էր արդյոք «Հեղափոխության մեծ առաջնորդը» Մաքիավելու «Իշխանը» աշխատությանը, բայց իր գործելաոճում «պրոլետարիատի մեծ առաջնորդը» անշեղորեն հետևում էր «նպատակը արդարացնում է միջոցները» սկզբունքին:

Այսօր ուսումնասիրողների ճնշող մեծամասնությունը փաստում է հոկտեմբերյան հեղաշրջմանը կայսերական Գերմանիայի աջակցությունը (բարոյական, ֆինանսական, տակտիկական): Դեռ 1916-ից գերմանական և շվեյցարական բանկերում խոշոր հաշիվներ կային բացված Լենինի, Զինովևի, Տրոցկու, Կամենևի և այլ «հեղափոխական առաջնորդների» համար:

«Հանճարեղ առաջնորդ» հորջորջված պետական դավաճանն իր բարոյահոգեբանական կերպարով էլ, ըստ էության, աչքի չէր ընկնում: Նրա մոտ դեռ հեղափոխությունից շատ տարիներ առաջ հոգեկան խանգարման նշաններ են ի հայտ եկել: Հայտնի է, որ կյանքի մայրամուտին Լենինը ֆիզիկական լիակատար քայքայման էր հասել: Եվ նման ճիվաղի քմահաճույքին էր հանձնված տասնյակ միլիոնավոր մարդկանց ճակատագրեր:

«Իր միջավայրի դուսպրծուկներին թողնված ժողովուրդը ինքնալուծարվում է» («Սիոնի իմաստունների արձանագրություններ»):

Լենինի դաժանությունը չափ չի ճանաչել. Հեղափոխության առաջին տարիներին նա իր ստորագրությամբ հազարավորների գնդակահարության ուղարկեց: Դժվար է առանց սարսուռի կարդալ Նիկոլայ Երկրորդ կայսեր ընտանիքի դաժան ոչնչացման պատմությունը: Լենինը կիրառում էր միջնադարյան մեթոդներ. գնդակահարել անհավատարիմ զորքի յուրաքանչյուր տասներորդին, պատանդներ վերցնել, ահաբեկել հարազատներին, խաղաղ բնակչությանը որպես զրահ ծառայեցնել զորքի համար` քշելով հարձակվող զորքի առջևից: Այս մեթոդը կարմիրբանակայինները կիրառել են նաև Զանգեզուրում (ինչը պատկերված է Համո Բեկնազարյանի «Զանգեզուր» ֆիլմում, բայց, իհարկե, գլխիվայր շրջած, այստեղ այդ «հանճարեղ» մտահղացումը վերագրվում է Նժդեհին):

«Պետությունը հյուծվում է իր ջղաձգումների ընթացքո՞ւմ, թե՞ ներքին երկպառակություններն են նրան հանձնում արտաքին թշնամիներին. համենայն դեպս, այն կարելի է համարել անդառնալիորեն կործանված. այն մեր իշխանության տակ է: …Քաղաքականությունից չհասկացող դուսպրծուկները չեն կարող հանդես գալ որպես ամբոխի առաջնորդներ առանց այն արդյունքի, ինչը ամբողջ ազգը կորստյան մատնելն է…» («Սիոնի իմաստունների արձանագրություններ»):

Զարմանալի է, այսօր մեր պատմագիտությունը դեռ չի տվել Լենինի «հայանպաստ» գործունեության գնահատականը: Դեռ դպրոցական նստարանից մեզ էր մատուցվում այն  անհեթեթ թեզը, թե Լենինի ու բոլշևիկյան կուսակցության ջանքերով միայն հայության արևելյան հատվածը փրկվեց ցեղասպանությունից… Անգամ Լենինին ու կոմկուսին էին վերագրվում Սարդարապատի, Բաշ-Ապարանի հաղթանակները: Իհարկե, Մոսկվայի ու Կարսի պայմանագրերի մասին  «համեստորեն» լռում էին կամ հայածախ այդ պայմանագրերը վերագրում Դաշնակցությանը:

Սակայն, դարձյալ մեջբերենք Սիոնի իմաստուններին. «Քաղաքական ազատությունը գաղափար է, ոչ թե փաստ: Այդ գաղափարը պետք է օգտագործել, երբ անհրաժեշտ է ժողովրդի ուժերը գաղափարական խայծով հրապուրել  սեփական կուսակցության կողմը, եթե վերջինս մտադիր է կործանել մյուսին` իշխանությունը տնօրինողներին»:

Այսինքն` առաջնորդվելով հենց այս սկզբունքներով` ժողովրդի այդ դուսպրծուկները նախապատրաստեցին հեղափոխությունը` օգտագործելով իրենց զինանոցում ունեցած (իրենց հրամցրած) բոլոր միջոցները. «Անհրաժեշտ է հավատը սասանել, գոյերի մտքից կորզել աստվածայնության ու ոգու բուն սկզբունքը և ամեն ինչ փոխարինել թվաբանական հաշվարկներով ու նյութականի պահանջմունքով» («Սիոնի իմաստունների արձանագրություններ»), ինչն էլ դարձավ մարքսիզմի գաղափարական հիմնասյուներից մեկը:

«Մենք միշտ ազդել ենք մարդկային մտքի ամենազգայուն լարերի` հաշվարկի, մարդու` նյութական բարիքների անհագուրդ պահանջների վրա: …Թուլություններից յուրաքանչյուրը, առանձին վերցրած, ունակ է նախաձեռնություն սպանել` մարդկանց կամքը հանձնելով իրենց իսկ գործունեության գնորդի տնօրինությանը: Արիստոկրատիան, ըստ իրավունքի, օգտվելով բանվորների աշխատանքից, շահագրգռված էր, որ բանվորները լինեն կուշտ, առողջ և ամուր: …Մինչդեռ արիստոկրատիայի ոչնչացումով նա ընկնում է …հարստացած սրիկաների շահագործման տակ…» («Սիոնի իմաստունների արձանագրություններ»):

Ավելացնենք, որ այդպես եղավ թե՛ Ֆրանսիական մեծ հեղափոխության ժամանակ, թե Հոկտեմբերյան հեղաշրջումից հետո:

«Մինչդեռ մենք շահագրգռված ենք հակառակում… Կարիքով և դրանից ծորող նախանձոտ ատելության միջոցով մենք շարժման մեջ ենք դնում ամբոխներին, որոնց ձեռքով ջնջում ենք նրանց, ովքեր խանգարում են մեզ մեր ճանապարհին: («Արձանագրություններ»):

Այսքանից հետո դեռ կասկածե՞նք, որ Լենինը սոսկ իր ճիվաղ ավազակախմբով սիոնամասոնական գոգնոցակիր իմաստունների գործիքը չէր: Կրկին դիմենք փաստերին. Լենինի կազմած խորհրդային առաջին կառավարության կազմը` ըստ ազգությունների.

Ժողկոմներ – 22, որից 17 հրեա

Ռազմական կոմիսարիատ 43/34

Ներքին գործոց կոմիսարիատ 12/12

Արտաքին գործերի կոմիսարիատ 22/13

Ֆինժողկոմ 30/26

Արդարադատության կոմիսարիատ 19/13

Ընդհանուրը` 148/120

Դիտենք 1936-1939 թթ. կուսակցական, պետական ապարատի կազմը.

Կենտկոմի ղեկավարություն` 78/61

Ժողկոմխորհ` 133/115

Դատախազություն 8/8

Արտաքին գործերի մինիստրություն` 131/106

Պետպլան` 15/12

ՎՑԻԿ-ի (Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողով) նախագահություն` 22/17

ՕԳՊՈՒ` 67/53

Քաղվարչություն` 52/50

Քաղլուսավորչություն` 41/40

Կենտրոնական թերթերի խմբագիրներ` 12/12

Ընդհանուրը` 559/474

Վահե  ԱՆԹԱՆԵՍՅԱՆ

Խմբագրության և հեղինակի տեսակետները կարող են չհամընկնել:

Դիտվել է 3845 անգամ:
Print Friendly

Մեկնաբանություններ՝ (3)

  1. Արմեն ասում է՝

    Այ տականք դու ով ես այ փչացած, որ ԼԵՆԻՆԻՆ կեղտ կպցնես, դու ու քո նմանները սատկած պիտի լինեին մեկ էլ քեզ նման տականք էր նժդեհը

  2. Սամվել Ավդալյան. Մոսկվա ասում է՝

    Հայաստանի նոր կուռք Նժդեհը ինչո՞վ է լավ Լենինից, պարո՛ն հեղինա՛կ: Գուցե նրանով, որ Հիտլերի բանակի գեներա՞լ էր, Դրոյի հետ: Գուցե նրանով, որ Հիտլերի բանակում ստեղծել էր համար 812, 813, 814, 815, 816՛, 817՛, 818, 819 գումարտակները, 33 000 զինվորներով: Որոնք կռվում էին Բաղրամյանի, Բաբաջանյանի, Նվեր Սաֆարյանի ու Հունան Ավետիսյանի դեմ: Ու Հիտլերի ադմինիստրացիայից խաչեր ու թանկարժեք նվերներ էին ստանում: Լավ կլիներ պապանձվեիր, պատմական ոջիլ:

  3. ԱՐՄԵՆ ասում է՝

    Ամեն մի վիժվածք կեղտ է կպցնում ԼԵՆԻՆԻՆ:

Leave a Reply