“Գարեջուր տղամարդկանց համար” կամ որակյալ և “կարգին” սլոգանների մասին

Գովազդ` ֆիլմի կամ որևէ հետաքրքիր հաղորդման և ձեր միջև կանգնած պատնեշ, սակայն եթե այդ նույն պատնեշը դիտարկենք այլ կողմից  այն վերածվում է տվյալ երկիրը կրթա-մշակութային տեսանկյունից դիտարկելու կարևոր միջոց, հատկապես դա վերաբերվում է գովազդում գործածվող սլոգաններին:

Գրավիչ լինելու համար գովազդը պետք է ունենա այսպես կոչված խայծ: Գրեթե ամեն ինչ` տեքստ, գաղափարախոսություն, նկար, կարող է ծառայել իբրև խայծ: Վաթսնականներին և այդ ժամանակվանից սկսած խայծ էին ծառայում էրոտիկ նկարները, հիմա դրանց տարածվածության պատճառով առաջատար գովազդային գործակալություններն ավելի շատ շեշտ են դնում անսպասելիության և օրիգինալության վրա, մինչդեռ նույնը բարդ է ասել հայաստանյան գովազդների մասին: Որակային տարբերությունը վաղուց է տեղ գտել արտասահմանյան և տեղական արտադրության մեջ: Այս երկու պաստառների վրա ցայտուն կերպով կերևա մեր գովազդի ուղղվածությունների տարբերությունը: Բերված է գրեթե նույն ժամանակահատվածում արված կինոազդագրի օրինակ` Լիլիաննա Քավաննիի “Գիշերային Պորտյե” և Լաերտ Վաղարշյանի “Քաոս” ֆիլմի: Գիշերային պորտյե-ի պաստառում պատկերված է ֆիլմի գլխավոր հերոսուհի Ռոմի Շնայդերը կիսամերկ: Կարելի է ասել, այստեղ երկակի խայծ է օգտագործվել` հայտնի դերասանուհի և էրոտիկ էլեմենտներ, դրան էլ կարելի է ավեացնել նաև ֆոնի երկրաչափական ֆիգուրներն ու լակոնիկ գույները, որոնք անգամ առանց հայտնի դերասանուհւ կգրավեին ուշադրություն:Այս դեպքում պլակատիստը օգտագործել է իր ձեռքի տակ եղած գրեթե ողջ արսենալը: Քաոսի պաստառը պատկանում է կինոպաստառների մյուս տիպին` գլուխկոտրուկ պաստառ, որի դեպքում անպայման չէ պատկերել ֆիլմին վերաբերող որևէ ֆիգուրատիվ բան: Առհասարակ այդ թվականներին հայկական և խորհրդային պաստառներում բարդ էր տեսնել գլխավոր դերակատարի պատկերներ (իհարկե ոչ առանց բացառության), քանի որ աստղային համակարգ գոյություն չուներ: Անգամ սլոգանների գործածությունը հայկական գովազդներում հասցված էր մինիմումի, իհարկե ներկայիս գովազդներին դա չի վերաբերում: Ցավոք հիմա սլոգանները մտել են գործածության մեջ և գտնվում են գրեթե անմխիթար վիճակում չեն հիշվում և արված են ոչ պրոֆեսսիոնալ կամ էլ հանդիսանում են ավելի հայտնի սլոգանների ձևափոխված տարբերակ ,Բաոնտի. դրախտային հաճույքե – ,Թամարա. Վայելեք գերագույն հաճույքե:

Առհասարակ սլոգանները բաժանվում են հետևյալ կատեգորիաների

• կապակցված
• կցված կամ հարմարեցված
• ազատ

Առաջինի դեպքում սլոգանը գովազդվող ապրանքանիշից պետք է շատ չհեռանա, այսինքն սլոգանը պետք է դիտողի ուշադրությունը ֆիքսի միայն և միայն ապրանքանշի վրա: Որպես օրինակ կարելի է բերել  ,Մաստեր քարտ- կան բաներ, որոնք չի կարելի գնել, այլ բաների համար կա Մաստերքարտե, սլոգան, որը 1997 թվականից մինչև հիմա չի կորցրել իր արդիականությունն ու գովազդային ուժը:

Հաջորդ տեսակի սլոգանները  հնարավորություն են տալիս բառախաղ անելու, որպեսզի ավելի լավ հիշվի գովազդվող ապրանքանիշը, օրինակ` ,Զուզու էլի եմ ուզումե

Երրորդ տեսակի սլոգաններն ավելի հետաքրքիր են, քանի որ ավելի շատ տեղ են տալիս երևակայությանն ու հնարավորություն տալիս առաջարկել աբստրակտ, առաջին հայացքից ապրանքանշի հետ կապ չունեցող սլոգաններ: Լավագույն օրինակներից մեկը կարելի է հմարել ,Ֆիլիփս. Փոխենք կյանքը դեպի լավըե, կամ հայտնի  ,Մտածիր այլ կերպե  սլոգանը, որը Ipod-ների գովազդի համար:

Հաջողված սլոգանը դառնում է ժողովրդական բանահյուսությունից եկող թևավոր խոսքի պես, նոր արխետիպ, ինչը ցույց է տալիս ճանաչումը հանրության կողմից: Ինչ խոսք, հայկական սլոգաններն էլ են հիշվում և գործածվում որպես թևավոր խոսք, ցավոք, եթե հաշվի առնենք, որ հայկական գովազդները ողողված են կնոջ կերպարը ցածրացնող հոլովակներով և սլոգաններով:

Դրա վառ օրինակ կարելի է համարել ,Գյումրիե գարեջրի գովազդը Կարգին ստուդիոյի կողմից արված: Վերջինս մի կողմից բարձրացրեց Հայաստանում նկարահանվող գովազդների որակը, մյուս կողմից ընկնելով մեծամասնության պահանջների բավարարման հետևից ենթարկեց դեգրադացման իր իսկ կողմից առաջացրած փոքրիկ էվոլյուցիան: Մեծամասնության ճաշակ ասելով ի նկատի ունեմ մեր մեջ այսպես կոչված “քյառթու” մշակույթը, որի անբաժան բաղկացուցիչ մասերից է կնոջ ցածրացված դերը` (չմոռանանք, որ քյառթու մշակույթը սնվում է մուսուլմանական մշակույթի ձեռքբերումներից և սովորույթներից): Այսպիսով մեծամասնությանը հասկանալի և գրավիչ լինելու պատճառով գովազդներում սկսում է արտացոլվել այսպես կոչված հայկական մենթալիտետը  ,Գյումրի` գարեջուր միայն տղամարդկանց համարե սլոգանով ( նաև ավելացնեմ  Մկրտիչ Արզումանյանի կողմից ,Գյումրիե գարեջրի գովազդման փորձը ,Կարգին հաղորդմանե շրջանակներում ,իրիգունը գորձից հոգնած գալիս ես տնում ես կնիկդ սերիալա նայում, խըփում ես գլխին, գնում ես սառնարանից Գյումրի գարեջուրն ես վերցնում, խըփում ես գլխին բացում, խմում ես ու ֆուտբոլ ես նայումե փորձել եմ վերարտադրել Մկրտիչ Արզումանյանի նմանատիպ ելույթը հեռուստացույցով ):

Սլոգանը արտասահմանյան լինելու դեպքում հնարավոր է մեծ աղմուկ բարձրացներ անգամ կորցներ պոտենցիալ գնողներ: Սակայն լինելով Հայաստանում, որտեղ տեխնիկական առաջընթացը համատեղվում է զուգագուլպաների մեջ սոխի չորացման և կուսաթաղանթի առկայության պաշտամունքի հետ, այդ սլոգանը գրավում է նոր և նոր գնողներ , և ևս մեկ անգամ ամրապնդում դրսից մեզ ներարկվող հայկական մենթալիտետը: