Այս կապակցությամբ ԱՄՆ-ից և այլ երկրներից Հայաստան է ժամանելու մանկական ակնաբույժների և ցանցաթաղանթի միջազգային ճանաչում ունեցող մասնագետների ներկայացուցչական պատվիրակություն: Ծրագրում առանցքային դեր ունեն Լոս Անջելեսի Մանկական հիվանդանոցի Աչքի կենտրոնի Ռետինալ ինստիտուտի տնօրեն Թոմաս Լին, Նյու Յորքի Կենտրոնական հիվանդանոցի գլխավոր ակնաբույժ Փոլ Չանը, Կալիֆորնիա նահանգի Անահեյմ քաղաքից անվանի մանկական նեոնատոլոգ Պատրիկ Վուոլշը, Ավստրալիայից հայտնի ակնաբույժ Ջեյմս Սմիթը և այլոք:

Հայաստանը վերջին տարիներին առնչվում է անհասության ռետինոպաթիայի[1] (ԱՌ) խնդրին, որի վկայությունն են հայ նեոնատոլոգների և ակնաբույժների աշխատանքում ավելի ու ավելի հաճախ հանդիպող դեպքերը: Ըստ որոշ հաշվարկների և հայ նեոնատոլոգների գնահատականների` Հայաստանում տարեկան ծնվում է 500-600 երեխա, որոնք պատկանում են ԱՌ ռիսկի խմբին: Մինչդեռ մինչև օրս ԱՌ ակնային զննումների և վաղ հայտնաբերման ու բուժման գործելակարգերի բացակայության պատճառով Հայաստանում անհաս երեխաների մոտ տեսողական խնդիրները հայտնաբերվում են ավելի ուշ տարիքում, երբ բուժումն արդեն պակաս արդյունավետ է: Բացի այդ, բուժումը կազմակերպելու համար ԱՌ ունեցող երեխաները ստիպված են մեկնել արտերկիր: Արդյունքում` այս երեխաներից շատ քչերն են կարողանում բուժում ստանալ, իսկ մեծամասնությունը բուժում չստանալու պատճառով կուրանում է և դառնում մանկուց հաշմանդամ:

Համաժողովի զեկույցներն ու քննարկումները վերաբերելու են ԱՌ պատմությանը, դրա տնտեսական ազդեցությանը հասարակության վրա, հիվանդության ախտորոշման և բուժման առանձնահատկություններին: Միջոցառման անքակտելի մաս են կազմում մասնագիտական վերապատրաստումները` անհաս երեխաների ակնային զննման, ռետինոպաթիայի ախտորոշման, լազերային բուժման իրականացման և նորագույն սարքավորման օգտագործման հարցում: Առաջին անգամ Հայաստանում օգտագործելով ՀԱՆ-ի կողմից ձեռք բերված RetCam (հատուկ ռետինալ ֆոտոխցիկներ) սարքավորման պատկերները և հեռաբժշկությունըª ամերիկացի և հայ մասնագետները կկարողանան հաստատել երկարաժամկետ համագործակցություն, ինչը թույլ կտա ապահովել ծրագրի բարձր որակը դրա իրականացման բոլոր փուլերում:

[1] Անհասության ռետինոպաթիայի ժամանակ հասուն և անհաս ցանցաթաղանթի սահմանագծին զարգանում է ցանցաթաղանթի ախտաբանական նեովասկուլյարիզացիա` հանգեցնելով դեղին բծի ձգումների, ցանցաթաղանթի շերտազատմանը և կնճռոտմանը, որն էլ իր հերթին բերում է կուրության մանկական հասակում: ԱՌ ռիսկի խումբ է համարվում 1500 գ-ից պակաս քաշով, 30 շաբաթից պակաս ծնված նորածինները: Ըստ միջազգային տվյալների` 1250գ-ից պակաս քաշ ունեցող նորածինների ավելի քան 50%-ը ունենում է որոշակի աստիճանի ԱՌ: ԱՌ առաջացման հավանականությունը հակադարձ համեմատական է նորածնի քաշին, այսինքն` որքան ցածր քաշով է ծնվում երեխան, այնքան ավելի հավանական է ԱՌ առկայությունը: