Հայհոյող ուսուցիչն իրավունք չունի դպրոցում աշխատել
ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ, Շաբաթվա լուր | ankakh | May 3, 2011 11:52
Մեր դասարանը լավ ծանոթ է Ստեփանյանի վիրավորանքներին, բայց չէինք պատկերացնում, որ նա կարող է այդքան հեռուն գնալ, և իր տհաճ բառապաշարը ցույց տալ բոլորիս:
Ընկեր Ստեփանյանը մեր աշխարհագրության ուսուցչուհին է: Նա կոպիտ դիմագծերով, ճչացող ձայնով կին է ու աշխույժ աշակերտների հետ միշտ էլ կոնֆլիկտներ է ունենում, որի ժամանակ էլ ձգտում է հնարավորինս սուր ձևով վիրավորել: Նա սիրում է, երբ իր դասի ժամանակ երեխաները միշտ լուրջ են պահում ու նստում են քար լռությամբ:
Իսկ մեր դասարանի Վաչեն ոչ այնքան լուրջ ու շատ աշխույժ աշակերտ է: Այնուամենայնիվ, նա հետաքրքրությամբ է վերաբերվում աշխարհագրությանը, բայց ոչ թե տանն է սովորում, այլ դասին ակտիվ մասնակցում է: Եվ, բնական է, որ նրանց երկուսի միջև կոնֆլիկտ պետք է լիներ:
Ապրիլի յոթն էր ու շատ խաղաղ օր էր: Բոլորս ուրախ տրամադրությամբ շնորհավորում էինք մեր դասարան մտնող ուսուցիչներին և փոխադարձ ջերմություն ստանում նրանց կողմից:
Ահա եկավ նաև ընկեր Ստեփանյանը, և մենք ջերմորեն շնորհավորեցինք նրա տոնը, իսկ Վաչեն մի փոքր անլրջացավ և մեզ ծիծաղեցնելու համար սկսեց կմկմալ. «Ձեր ապրլի 7-ը շշշնորհավոր, շշշնորրրհհհավվոր»:
Դա բավական էր, որ ընկեր Ստեփանյանը հունից դուրս գար: Նա կատաղած գոռաց Վաչեի վրա:
-Ա՛յ, անասո՛ւն, սարի չոբա՛ն, կգնաս մորդ ու բաբոյիդ նման կերպով կշնորհավորես: Ձեր ցեղը շատ պտի հաց ու պանիր ուտի, որ ինձ հասնի, ա՛յ ոչխար, էղա՞վ,- գոռաց նա:






Facebook
Tweet This
Email This Post
